Fedora (do wersji 6 Fedora Core, niekiedy nieprawidłowo określana jako Fedora Linux) – nazwa następcy wolnej dystrybucji Red Hat Linux rozwijanej przez Fedora Project i finansowanej głównie przez Red Hat. Twórcy Fedory stawiają na innowacyjność, dlatego też kolejne wydania pojawiają się często i zawierają najnowsze dostępne oprogramowanie, nawet jeśli prace nad stabilną wersją nie zostały jeszcze ukończone. Z tego powodu, oraz faktu ścisłego powiązania z Red Hatem często, lecz niesłusznie Fedorę określa się mianem "poligonu Red Hata". W czerwcu 2005[1] utworzono Fundację Fedora, mającą w zamierzeniu koordynować prace nad Fedorą w większym stopniu, niezależnie od Red Hata.
Fedora jest stosowana zarówno jako system operacyjny dla komputerów domowych, jak i serwerów, np. kernel.org czy Wikipedia.[2] Nazwa dystrybucji pochodzi od rodzaju kapelusza.
Celem Fedora Project jest budowa w pełni użytecznego, nowoczesnego systemu operacyjnego w oparciu o wolne oprogramowanie, wydawanego cyklicznie 2-3 razy w roku, jako przedpole testowych rozwiązań wprowadzanych później do Red Hat Enterprise Linux. Deweloperzy Fedory wprowadzają do systemu wiele nowinek technicznych, które mogą powodować problemy ze stabilnością. System Fedora został jako jeden z pierwszych wyposażony w mechanizm zabezpieczeń SELinux, w wersji 9 pojawiło się wsparcie dla obsługi trybów graficznych w jądrze oraz obsługa systemu plików ext4.
Fedora Core powstała w wyniku wprowadzenia w roku 2003 nowej strategii działania firmy Red Hat. Celem nowej polityki było oddzielenie w pełni komercyjnej dystrybucji Linuksa, przeznaczonej dla przedsiębiorców Red Hat Enterprise Linux, od będącej jej polem testowym, skierowanej przede wszystkim dla użytkowników domowych (pozbawionej komercyjnego wsparcia), Fedory Core.
- Fedora 13 (w skrócie F13, nazwa kodowa – Goddard) zostanie najprawdopodobniej wydana 11 maja 2010 roku.
- Fedora 12 (w skrócie F12, nazwa kodowa – Constantine) została wydana 17 listopada 2009 roku. Wyposażona w KDE 4.3 oraz Gnome 2.28.
- Fedora 11 (w skrócie F11, nazwa kodowa – Leonidas) została wydana 9 czerwca 2009 roku. Wyposażona w KDE 4.2.2 oraz Gnome 2.26.
- Fedora 9 (w skrócie F9, nazwa kodowa – Sulphur), została wydana 13 maja 2008 roku. Wyposażona w KDE 4 i GNOME 2.22, eksperymentalnie załączony system plików ext4
- Fedora 8 (w skrócie F8, nazwa kodowa – Werewolf), została wydana 8 listopada 2007 roku.
- Fedora 7 (w skrócie F7, nazwa kodowa – Moonshine), została wydana 31 maja 2007 roku. Wydanie zawiera wersję 2.6.21 jądra Linuksa, Firefox 2.0.0.3, GIMP 2.2.14, środowiska graficzne GNOME 2.18.0 i KDE 3.5.6, OpenOffice.org 2.2.0 i modularną wersję X.Org o numerze 7.2.
Od wersji 7 nazwa dystrybucji została zmieniona z Fedora Core na Fedora.
- Fedora Core 6 (w skrócie FC6, nazwa kodowa – Zod), została wydana 24 października 2006 roku. Wydanie zawierało wersję 2.6.18 jądra Linuksa, modularną wersje X.Org o numerze 7.1, GCC w wersji 4.1.1, oraz środowiska graficzne GNOME 2.16 i KDE 3.5.4.
- Fedora Core 5 (w skrócie FC5, nazwa kodowa – Bordeaux), została wydana 20 marca 2006 roku. Wydanie zawierało wersję 2.6.15 jądra Linuksa, modularną wersje X.Org o numerze 7.0, GCC w wersji 4.1.0, oraz środowiska graficzne GNOME 2.14 i KDE 3.5.1. W piątej wersji FC pierwszy raz wprowadzono Mono, odpowiedzialne za obsługę platformy .NET.
- Fedora Core 4 (w skrócie FC4, nazwa kodowa – Stentz), która została wydana 13 czerwca 2005 na procesory o architekturach i386, AMD64 oraz PPC. Wydanie to zawierało m.in. wersję 2.6.11 jądra Linuksa, X.Org o numerze 6.8.2 oraz środowiska graficzne GNOME 2.10 i KDE 3.4. FC4 jako jedna z pierwszych dystrybucji przeznaczonych dla szerszego grona odbiorców, zawierała GCC w wersji 4 jako domyślny kompilator.
- Fedora Core 3 (w skrócie FC3, nazwa kodowa – Heidelberg), została wydana 8 listopada 2004 na procesory o architekturach i386 i AMD64. Trzecia wersja Fedory zawiera w sobie między innymi wersję 2.6.9 jądra Linuksa, X.Org o numerze 6.8.1 oraz środowiska graficzne GNOME 2.8 i KDE 3.3.
- Fedora Core 2 (w skrócie FC2, nazwa kodowa – Tettnang), wydana 18 maja 2004 roku posiadała jądro Linuksa w wersji 2.6.5, środowiska graficzne GNOME 2.6 i KDE 3.2.1, a także SELinux. Ponadto w drugiej wersji XFree86 został zastąpiony na rzecz nowego X.Org. Wersja ta miała pewne problemy ze startowaniem systemu Windows zainstalowanego obok Fedory Core.
Fedora zawiera tylko wolne oprogramowanie, które nie budzi żadnych zastrzeżeń licencyjnych i patentowych, podczas gdy dodatkowe repozytoria, np. RPM Fusion (połączone repozytoria Dribble, FreshRPMS oraz rpm.livna.org) zawierają pakiety takie jak kodeki oraz zamknięte sterowniki, które na ogół z przyczyn patentowych nie mogą być swobodnie rozpowszechniane na terenie Stanów Zjednoczonych. Inne, nieoficjalne repozytoria to Dag, Dries, i ATrpms. Nie są one kompatybilne ze sobą nawzajem i nie mogą być używane naraz, ale osobno z oficjalnymi repozytoriami.
Do wydania 6 istniały dwa oficjalne repozytoria z dodatkowym oprogramowaniem:
- Core – oficjalne repozytorium Fedora Project
- Extras – repozytorium zawierające oprogramowanie wspierane przez Fedora Project, ale nierozprowadzane wraz z Fedorą Core
Od wydania 7 repozytoria te zostały połączone.
edytuj Historia wydań
| Kolor |
Oznaczenie |
| Czerwony |
Stare wydanie; brak wsparcia |
| Żółty |
Stare wydanie; nadal wspierane |
| Zielony |
Bieżące wydanie |
| Niebieski |
Przyszłe wydanie |
| Nazwa projektu |
Wersja |
Nazwa kodowa |
Data wydania |
Wersja kernela |
| Fedora Core |
1 |
Yarrow |
2003–11–05 |
2.4.19 |
| 2 |
Tettnang |
2004–05–18 |
2.6.5 |
| 3 |
Heidelberg |
2004–11–08 |
2.6.9 |
| 4 |
Stentz |
2005–06–13 |
2.6.11 |
| 5 |
Bordeaux |
2006–03–20 |
2.6.15 |
| 6 |
Zod |
2006–10–24 |
2.6.18 |
| Fedora |
7 |
Moonshine |
2007–05–31 |
2.6.21 |
| 8 |
Werewolf |
2007–11–08 |
2.6.23.1 |
| 9 |
Sulphur |
2008–05–13 |
2.6.25 |
| 10 |
Cambridge |
2008–11–25 |
2.6.27 |
| 11 |
Leonidas |
2009–06–09[3] |
2.6.29.4 |
| 12 |
Constantine |
2009–11–17 |
2.6.31.5 |
| 13 |
Goddard |
2010-05-11[4] |
? |
Przypisy
edytuj Linki zewnętrzne
|